เคยไหมคะ แบบว่าเลิกกับแฟนไปนานแล้วแต่พอได้กับมาเจอกันอีก เรากับรู้สิกว่า "เรารักเขามาก"

คือเราอ่ะเป็นคนบอกเลิกเขาเอง คนวามจริงแล้วเราเป็นเพื่อนกันค่ะ ตอนแรกมันก็เป็นแค่ความรักเด็กๆ เราเป็นเด็กใหม่ที่พึ่งย้ายเข้าไปเรียน ม.4 ในโรงเรียนนั้น ซึ่งเขาเป็นเด็กเก่าเราได้อยู่ห้องเดียวกัน เขาเป็นคนเก็บตัว ตอนแรกเราไม่รู้จักเขาเลย ปกติเด็กใหม่ก็มีคนจีบเยอะแยะ เขาก็มาจีบเราด้วย  คนอื่นๆเขาก็หายไปหมด ก็มีเขานี่แหละที่ยังคอยตามจีบเรา เขาก็โทรมาหาทุกวันเลย คุยกันจนเราหลับไปทุกคืน มีอยู่คืนหนึง เขาก็กล่อมเรานอนด้วยกันอ่านกลอนให้เราฟังเรากำลังจะหลับสลืมสลือเเล้วล่ะ แล้วกลอนเขาก็ขัดหูขึ้นมา เราไม่ได้ยินประโยคก่อนหน้านั้น เราได้ยินแค่ว่า เป็นเเฟนกันนะ หลังจากนั้นเราก็ตาสว่างเลยคืนนั้นนอนไม่หลับทั้งคืน ไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไง แรกๆเรารู้สึกโอเคมาก แต่พอนานๆไปเขาก็เริ่มเข้ามาในชีวิตเรามากขึ้นๆ จนเรารู้สึกอึดอัด ไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย เราก็เริ่มไม่โอเคกับสถานะนี้ค่ะ เริ่มคิดมาก เราเลยตัดสินใจบอกเลิกเขาไป แล้วเราสองคนก็เลิกกันค่ะ เพื่อนๆนี่ด่าเราคนเดียวด่าจนเบื่อเลยค่ะเพราะเขาดีมาก ผ่ายไปหลายเดือนเราก็กลับมาคบกันอีกรอบค่ะ เพราะเราขาดเขาไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำให้เลิกกันอีกครั้งก็คือเรื่องเดิม เราเลยตัดสินใจว่าเราจไม่กลับไปคบกับเขาอีกเพื่อตัวเขาและตัวเราเองด้วย หลังจากเลิกกันครั้งนี้เขาไม่คุยกับเราอีกเลย แต่เราพยายามตัวปกติที่สุด เราไม่เคยมีแฟนอีกเลยหลังจากนั้น มีแต่เขาที่คบคนโน้นทีคนนั้นที เราก็เฉยๆนะ พอเรียนจบต่างคนต่างไปเราก็มีแฟนแล้ว แล้วเขาก็กลับมา แต่เราก็ปฏิเสธเขาไป จนเราคบกับแฟนได้ปีกว่าแล้วก็เลิกกัน พอเขารู้ว่าเราเลิกกับแฟนแล้วเขาก็โทรมาหาเรานะมา แต่เราคิดว่าเขาควรจะเจอคนที่ดีกว่าเรา และก็กลัวว่าจะเหมือนเดินอีก กลัวตัวเองจะทำเขาเจ็บอีก เเต่พอมีงานที่จำเป็นต้องกลับมาเจอกันอีก เราก็พึ่งรู้ว่าเรารักเขามากและยังไม่ลืมเขาเลย สุดท้ายเรามานั้งหัวเราะตัวตัวเอง ไม่รู้ว่าควรจะเสียใจหรืดีใจดี เพราะเขามีแฟนใหม่แล้ว